Alfabet i wymowa języka hiszpańskiego

Zaczynając zabawę z językiem najlepiej zacząć od poznawania alfabetu oraz wymowy. W języku hiszpańskim wymowa nie jest trudna i nie powinna sprawiać problemów, jednak należy nauczyć się kilku zasad wymowy poszczególnych liter. W tym artykule poznamy podstawowe zasady wymowy wraz z przykładami. W dalszej części tego działu będę podawał szczegóły wymowy poszczególnych liter, skupiając się na tych, których wymowa różni się od wymowy polskiej.

Ale po kolei zacznijmy od poznania liter alfabetu hiszpańskiego. W nawiasach są podane nazwy hiszpańskie liter:

A (a)
B (be)
C (ce)
D (de)
E (e)
F (efe)
G (ge)
H (hache)
I (i)
J (jota)
K (ka)
L (ele)
M (eme)
N (ene)
Ñ (eñe)
O (o)
P (pe)
Q (cu)
R (erre)
S (ese)
T (te)
U (uve)
W (uve doble)
X (equis)
Y (i griega)
Z (zeta)

Przejdźmy zatem do wymowy. Na początek słowo wstępu w nawiasach będę podawał przybliżoną wymowę, opierając się na literach polskich gdzie to możliwe. Oczywiście do każdej litery jest odpowiedni komentarz.  Nie każdy musi znać alfabet fonetyczny i nie o to chodzi w dzisiejszej lekcji. W dalszej części nauki będę się starła podawać już bardziej „nukowo” jak należy wymawiać poszczególne litery.

c (th)* – przed literami „e” oraz „i” wymawia się jak „th” w angielskim słowie „think”:
hacer (robić)
ciudad (miasto)

c (k) – przed „a”, „o”, „u” oraz spółgłoskami wymawia się jak polskie „k”
casa (dom)
boca (usta)

ch (czi) – wymawia się jak miękkie polskie „cz” lub „ci”
chico (chłopak)
cucaracha (karaluch)

g (h) – przed literami „e” oraz „i” wymawia się jak polskie „h”
magia (magia)
ingeniero (inżynier)

g (g) – przed „a”, „o”, „u” lub spółgłoskami wymawia się jak polskie „g”
gato (kot)
guapo (przystojny)

gue (ge) – wymawia się jak polskie „ge”, litera „u” jest w tym połączeniu niema
guerra (wojna)

gui (gi) – wymawia się jak polskie „gi”, tutaj litera „u” również jest nie wymawiana
guitarra (gitara)

Aby było zabawnie to należy zapamiętać jeszcze takie oto połączenia z literą „g”:
güe (gue) oraz güi (gui) – dwie kropki na „u” mówią nam, że literę tą wymawiamy
pingüino (pingwin)
cigüeña (bocian)

h (-) – zawsze nieme, po prostu nie wymawia się „samego h”
hola (cześć)
hotel (hotel)

j (h) – wymawia się zawsze jak polskie „h”
jardín (ogród)
joven (młody)

ll (j) – podwójna litera „l” wymawiana jest jak polskie „j”
llamarse (nazywać się)
calle (ulica)

ñ (ń) – wymawia się jak polską literę „ń”
España (Hiszpania)
muñeca (lalka)

q – litera ta występuje tylko w dwóch połączeniach: que (ke) oraz qui (ki), w tym przypadku również „u” jest nie wymawiane
qué (co)
queso (ser)

r (rr) – na początku wyrazu, po spółgłoskach „n”, „l”, „s” oraz między samogłoskami (zapisane graficznie jako „rr”) wymawia się mocno, jak ja to mówię „wibrujące r”
perro (pies)
romano (rzymski)

r (r) – w środku wyrazu w innych wypadkach niż opisanych powyżej wymawia się jak polskie „r”, tutaj uwaga ponieważ wymowa ma wpływ na znaczenie wyrazu:
pero (ale)

v (b) – najprościej mówiąc jest wymawiane między polską literą „b” a „w”,
dwie uwagi:
hiszpańskie „v” nigdy nie jest wymawiane jak „w”;
na początek lepiej wymawiać jak „b” aby się utrwaliło a dokładne zasady opiszę później w osobnym artykule 

y (j)** – wymawia się jak polskie „j”
mayo (maj)
yegua (klacz)

z (th)* – wymawia się jak angielskie „th” w słowie „think”
zumo (sok)
zapato (but)

* w Ameryce Łacińskie oraz w Andaluzji litery te wymawia się jak „s”, jest to wariant wymowy i jak ktoś zamiast „zapato” „thapato” powie „sapato” nie jest to błędem

** litera „y” wymawiana jest jak „i” jeżeli stoi samodzielnie; tak na marginesie jest to spójnik, który tłumaczy się na polskie jako „i”

Tak jak wspomniałem wymowa powyżej jest „łopatologiczna”. Więcej na temat wymowy poszczególnych głosek będzie mowa w oddzielnych artykułach.

Na koniec jeszcze link z filmem jaki znalazłem na yt na temat wymowy języka hiszpańskiego zapraszam do oglądania i słuchania.

Miłej nauki i zabawy z hiszpańskim!