Odmiana czasowników zwrotnych

Wiemy jak się przedstawić ( link do artykułu), pojawił się tam czasownik „llamarse” czyli „nazywać się”. Jest to czasownik zwrotny, cechą charakterystyczną tego typu czasowników jest końcówka -se w bezokoliczniku. Inaczej jak w języku polskim zaimek „se” się odmienia i w toku odmiany stawiany jest w większości wypadków przed czasownikiem (końcówki koniugacyjne czasowników pozostają bez zmian):

llamarse (nazywać się)

me llamo
te llamas
se llama
nos llamamos
os llamáis
se llaman

Oto kilka czasowników zwrotnych w języku hiszpański (wszystkie te czasowniki są regularne i odmieniają się według swoich grup koniugacyjnych):

levantarse (wstawać, podnosić się)
lavarse (myć się)
peinarse (czesać się)
afeitarse (golić się)
ducharse (brać prysznic)
bañarse (kąpać się)
equivocarse (mylić się)
aburrirse (nudzić się)

Przypatrzmy się przykładom: 

¿Cómo te llamas?
Me llamo Lucas.

W tej sytuacji zaimek zwrotny pojawia się odmienionym czasownikiem. Jeżeli natomiast czasownik zwrotny występuje jako dopełnienie w zdaniu (ma postać bezokolicznika), to zaimek zwrotny, który mu towarzyszy „przykleja się” na jego końcu.

Necesito un espejo porque quiero peinarme. (Potrzebuję lusterka ponieważ chcę się wyczesać).

Słowo komentarza:
czasownik „querer” znaczy „chcieć” i w tym znaczeniu wymaga użycia innego czasownika w bezokoliczniku tak jak to się stało w zdaniu powyżej. Zaimek zwrotny jak już wiemy odmienia się i tutaj pojawia się na końcu bezokolicznika jednak w formie odmienionej („quiero” – chcę w domyśle „ja” a forma zaimka zwrotnego dla pierwszej liczby pojedynczej to „me”)

 

el espejo – lustro
necesitar – potzrbować
querer – chcieć; kochać